.

پیام سفیر کشورمان در پراگ به مناسبت عید فطر ، عید نوروز و آغاز سال نو

.

 پیام سفیر جمهوری اسلامی ایران در پراگ به مناسبت نوروز باستانی و عید فطر

به نام خداوند جان و خرد

هموطنان عزیز مقیم جمهوری چک

با درود و احترام،

در روزگاری که شتاب تحولات مجال تأمل را از انسان معاصر ربوده است، بزرگداشت مواریث فرهنگی که ریشه در حافظه تاریخی و معنوی ملت­ها دارد، بیش از پیش ضرورت و معنا می‌یابد. نوروز از همین جنس است؛ آیینی که نه صرفاً یک آغاز تقویمی، بلکه یادآور پیوستگی انسان با طبیعت و تاریخ است. نوروز، این کهن میراث انسانی و نماد شکوهمند زایش و نو شدن، امروزه تنها متعلق به ملت ایران نیست؛ بلکه میراثی مشترک در گستره‌ای وسیع از جغرافیای فرهنگی است که ملت‌های گوناگون را در کنار یکدیگر قرار داده و آن را به یکی از سرمایه‌های ارزشمند بشری بدل ساخته است.

امسال نوروز با عید سعید فطر، عید طهارت و بازگشت به فطرت الهی، هم‌زمان شده است؛ تلاقی مبارکی از بهار طبیعت و بهار جان، هم زمانی استعاره گون و رمزآمیز نوزایی جهان و جان انسان. این هم‌نشینی، یادآور پیوند عمیق میان فرهنگ و ایمان و نشانه‌ای از هماهنگی سنت‌های دیرپای بشری با ارزش‌های معنوی و متعالی است و ایران عزیز ما، در همیشه تاریخ پرچم­دار توحید و اخلاق بر فراز قله­های خرد و دانایی بوده و جوهر و جواهر تمدنی خویش را به صیقل معنویت جلا بخشده است.

ایران در گذار دوران­ها، شاهرگ و شاهراه زمین و چهارراه تلاقی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها بوده است؛ سرزمینی که نه تنها پذیرای اندیشه‌ها، بلکه زاینده و پروراننده آن‌ها و در گاه عسرت و فترت، پناه اندیشمندان و امان دین و نیک آئینان بوده است. در هنگامه‌هایی که ادیان بزرگ ابراهیمی در معرض تهدید قرار گرفتند و چنگال­های کینه­توزی و نفرت­ورزی گلوی مومنان را فشرده و زندگانی را بر ضعیفان سخت گرفته بودند، این سرزمین پناهگاهی برای تداوم و بقا فراهم آورد. از همین رو، آنچه ایران به جهان عرضه کرده، صرفاً عناصر مادی تمدن نیست، بلکه معنابخشی به حیات انسانی است در قالب شعر، ادب، علم، حکمت، هنر، موسیقی و روحی که زندگی را از سطح به عمق می‌برد.

نوروز، در کنار رمضان، ما را به تأملی عمیق‌تر فرامی‌خواند؛ تأملی در نسبت میان نو شدگی و رنج، میان زایش و آزمون. این هم‌زمانی یادآور آن است که تجدید حیات، چه در طبیعت و چه در جان آدمی، نه امری دفعی و به یک باره، بلکه فرآیندی است که از دل صبوری­ها، گذر از سختی‌ها و ایستادگی در برابر تلاطم‌ها شکل می‌گیرد. بهار آنگاه می‌رسد که زمستان پشت سر گذاشته شده باشد و این قاعده نه تنها در طبیعت، که در سرنوشت ملت‌ها نیز جاری و ساری است.

و ایران ما، این همیشه سرافراز با وقار ایستاده، این زخمی دوران­ها و سربلند آزمون­ها، بار دیگر آماج تهاجم تیره­اندیشان و بدکرداران انسان ناشناس و خدای ناسپاس است؛ امروز قریب به سه هفته است که ایران عزیز ما بدون هیچ توجیه منطقی، قانونی و اخلاقی، به صورت آشکار مورد تجاوز نظامی قرار گرفته است. جنگی ناجوانمردانه و نامشروع که نقطه آغاز آن هدف قرار دادن دهشتناک قلب­های کوچک و مهربان قریب به یک صد و هشتاد فرشته خردسال در مدرسه دخترانه شهر میناب بود؛ جنایتی عظیم و نابخشودنی علیه بشریت که در تاریخ جنگ‌ها نه کم‌سابقه، که حتی بی‌سابقه بوده است: یک مدرسه دخترانه در شهرستان میناب، در زمانی که دانش‌آموزان در مدرسه حضور داشتند، دو بار مورد حمله موشک­های تام­هاوک آمریکا قرار گرفت که حمله دوم آشکاراً و عامدانه برای گرفتن تلفاتی بیشتر از میان دخترکان پاک ایران زمین برای تقدیم به ساحت تاریک شیطان طراحی شده بود.

ما در این ایام، نه تنها سوگوار فرزندان و مردمان خود، بلکه داغدار از دست دادن چهره‌های موثر و معنوی خویش و در راس آن رهبر شهیدمان هم هستیم، رهبری حکیم و استوار که نزدیک به چهار دهه سایه­بان امن امت بود و به سرپنجه حکمت و صبر و استقامت گره از کار کشور گشود و راه تعالی ایران را از میان طوفان­های نامردمی و گردنه­های صعب حوادث به سوی قله­های اقتدار و افتخاز باز کرد و در انتها به آرزوی دیرین خود یعنی شهادت در پیشگاه معبود نائل آمد. این اندوه مضاعف، نوروز ما را از دیگر نوروزها متمایز ساخته است؛ نوروزی که در سایه فقدان­های بسیار و در میانه آزمون‌های دشوار آغاز می‌شود.

ملت ایران، در طول هزاره‌ها و قرن‌ها بارها و بارها در معرض طمع‌ورزی‌ها، تهاجمات و نیت‌های خام برای سلطه قرار گرفته است؛ اما هر بار، استوارتر از پیش ایستاده و مسیر خود را ادامه داده است. امروز نیز در نقطه‌ای ایستاده‌ایم که صحنه پیش روی جهانیان، گویای یک تقابل آشکار است: تقابلی آشکار میان بشر و ضد بشر، صحنه­ای که در یک سوی آن، کودک­کشان و کودک­آزارانی صف کشیده­اند که جنگ را به پوششی برای پنهان‌سازی بی‌آبرویی‌های خود و گریز از پاسخگویی در برابر افکار عمومی‌بدل ساخته‌اند و در سوی دیگر آن، ملتی مقتدر و با اخلاق که در زیر بمباران­ها و آتش­افروزی­ها، حق زیستن، حق استقلال و حق تعیین سرنوشت خویش را فریاد می‌زند.

از این رو، نوروز امسال برای ما نوروزی متفاوت است: نوروزی زخمی از خیانت­ها و ناجوانمردی­ها، و البته نوروزی مزین به قاب خون­رنگ شهامت­ها و شهادت­ها، نوروزی در شرایط دفاع! دفاع میهنی و مشروع از کرامت انسانی، دفاع از حق زیستن و از آینده‌ای که ملتی برای خود و فرزندانش طلب می‌کند. ایران عزیز ما همانگونه که در طول تاریخ، ناملایمات را تحمل کرده و با صبر و بصیرت، در برابر بی‌عدالتی‌ها ایستاده، این بار نیز ققنوس­وار از میان غبار و خاکستر بر خواهد خواست و دشمنان این مرز و بوم را که به حق دشمنان انسانیت و حقیقت هستند، بار دیگر بر سر جای خود خواهد نشاند.

سال گذشته موفق شدیم به مناسبت نوروز مراسمی را در شهر پراگ با حضور شما و برخی دیپلمات های مقیم با خوانشی از شاهنامه فردوسی این بزرگمرد ادب و حکمت ایرانی برگزار کنیم. امسال به احترام خون‌های به ناحق ریخته شده هم وطنانمان در جریان توطئه‌ها و تجاوزات نظامی دشمنان این آب و خاک این مراسم را به فرصتی دیگر واگذار می‌کنیم.

در پایان، اگرچه محزون و دلشکسته، نوروز و عید سعید فطر را صمیمانه به هموطنان عزیز ایرانی مقیم در پراگ و نیز هموطنان غیرتمند و شجاع ساکن در وطن تبریک می‌گویم و امید دارم که این تقارن مبارک، به غلبه روشنایی بر تاریکی و نیک­سرشتی و مهربانی بر پلیدی و پلشتی بینجامد و دل ملت عظیم­الشان ایران اسلامی‌با پیروزی بر متوهمان خون­ریز و نفت­خواران بی آبرو، از غم این ایام التیام و تسکین یابد.

برادر کوچک شما

سید مجید قافله باشی

سفیر جمهوری اسلامی ایران در پراگ

 

چو ایران نباشد تن من مباد

بدین بوم و بر زنده یک تن مباد